Paradísarborgin
Maður á miðjum fertugsaldri flytur inn á æskuheimili sitt til móður sinnar eftir að faðir hans verður bráðkvaddur. Hin nýja heimsmynd kallar á breytingar og móðir hans ákveður að flytja niður í kjallara hússins. En við undirbúning í kjallaranum rekst maðurinn og eldri bróðir hans á óvæntan gest sem mun breyta lífi þeirra og annarra borgara til frambúðar.
Paradísarborgin er óvenjulega saga af óvenjulegu fólki, og hvernig það bregst við erfiðum fréttum og erfiðum tímum. Þessi áhrifamikla bók veltir upp mýmörgum spurningum um missi og val, traust og ábyrgð, og situr lengi í lesandanum að lestri loknum.
Ummæli:
„Ein frumlegasta skáldsaga sem ég hef lesið lengi.“ Ragnar Bragason kvikmyndaleikstjóri
„Persónusköpun Óttars er mögnuð ... mig dreymdi bókina og vaknaði til að halda lestrinum áfram.“ Ingibjörg Hinriksdóttir
„Paradísarborgin, sem er bæði undarleg og falleg, dró mig aftur að sér í hvert skipti sem ég reyndi að leggja hana frá mér ...“ Guðrún Elsa Bragadóttir bókmenntafræðinemi
„Niðdimmur reyfari með ævintýralegu yfirbragði.“ Stefán Hrafn Hagalín „Mjög skemmtileg hugmynd!“ Magnús Eiríksson tónlistarmaður
Dómar:
„Þetta er afar myndræn og virkilega frumleg bók ... spennandi ... átti erfitt með að sleppa tökum af henni fyrr en hún var búin.“ Guðríður Haraldsdóttir / Vikan
„Reykjavík morknar, myglusveppur leggur undir sig borgina og þarf engan snilling til að átta sig á hugmyndaríku líkingarmálinu. Nokkuð gott að leggja til hrunbók sem jafnframt er fín spennusaga.“ Jakob Bjarnar Grétarsson / Facebook
„Á eftir að verða klassík þegar fram dregur.“ **** Erla Hlynsdóttir / DV
„... snilldarleg allegóría um íslenskt samfélag og íslenska hrunið en um leið svo margt annað.“ Bjarni Harðarson / bokakaffid.blog.is
„… kveður við nýjan tón … allegoría um spilling og rotið samfélag“. Kolbeinn Óttarsson Proppé / Fréttablaðið
„En hvernig virkar svo þessi kreppusaga? Hún þrælvirkar ...“ Ásgeir H. Ingólfsson / kistan.is
„Fín bók.“ Árni Matthíasson / Morgunblaðið
„Óttar Martin Norðfjörð er afkastamikill rithöfundur, athyglisverður, hugmyndaríkur, seint eintóna.“ Ólafur Guðsteinn Kristjánsson / Morgunblaðið.

